گفتگوی امام حسین با حضرت زینب درشهادت حضرت علی اصغر(ع)

گل زینبیم آل اصغریمی سینوی داغلا
من اصغره چوْخ آغلامیشام، سن منه آغلا
یوْرقوندی بالام وئرمیون الدن اله زینب
گهواریه سال، بلکه یاتوب دینجله زینب
------
لبخند وروب زهریلی پیکانه هو‌سد‌ن
چالدی ال ایاق طایرجان چیخدی قفسد‌ن
باشی آخینوب سوزدی گؤزی دوشدی نفسد‌ن
سیندی بو گؤزل غنچه ده محنت بوداغندان
اؤپدوم بالامین قانلی یوزوندن دوْداغندان
------
اوّ‌ل باجی آچ معجریوی باغلا یاراسین
اوْندان گئدیب آگاه ائلیون بیکس آناسین
هئچ بیرآنا دؤزمز، یارالی گؤرسه بالاسین
سن باخما روبابین بالا وای ناله‌سی گلمیر
قوْرخور اوتانام من، ادبیندن سسی گلمیر
------
سن دوش قاباغا باجی بو بیر امرثوابه
لازیمدی تسلّی وئریله ایندی روبابه
قلبمیده مینم وار سؤزوم اوْل قلبی کبابه
دورمنله گداخ گؤگلین آلاق دردی آزالسین
هر درده دؤزوب دایره‌ی صبریده قالسین
------
زینب اوْ شهین خاطرینه دوشدی قباقه
وئرسین خبر احوالی اوْ رنجورفراقه
اصغرآناسی سیلدی گؤزون دوردی ایاقه
تئز بولدی حسینین هد‌فین قلبی سیخیلدی
شاهین ایاغی آلتدا ذلیلانه یخیلدی
------
عرض ائتدی آقا مقصدیوی بولدوم از‌لده‌
گتدیم اوْدی پیشوازیوه جان نقدینی الده
وئرسین سنه حق یاخشی جزالر بو عملده
شرمنده کنیزون سودی یوْخدی الی بوْشدی
اصغرسنین اوْغلوندی تسلّی سنه خوْشدی
------
قربان گؤزونه آغلاما یاندیرما ربابی
اشک غم وْماتمله بوْیاندیرما ربابی
سن بول آناوین حقّی اوتاندیرما ربابی
آخر نه تسلّادی بوای کان کرامت
اصغرسنونیدی منه وئرمیشدین امانت
------
صبحه کیمی من بو گئجه گؤزیاش المیشدیم
قوْنداغنی تزتز گه آچوب گه بلمیشدیم
مین زحمتیلن بوگئجه‌نی صبح ائلمیشدیم
صبح اوْلدی گئجم حیف یامان گونلره قالدیم
آخر قوزی قربانیوی عطشان یوْلا سالدیم
------
گؤردم دوْداغین قانین اوره‌کدن یارالاندیم
ششماهه بالام چیخدی یادیمدان سنه یاندیم
آللاهدان اؤلوم ایستدیم از بسکی اوتاندیم
قربانلیقا دلسیز بالامین قیمتی یوْخدی
اؤلموشدی سوسوزدان سنه هئچ منتّی یوْخدی
------
گول سوْلسا گلر بلبلی گلزاریده زاره
غم یوز وئرر البته خزان فصلی هزاره
گلشنده سنین گولده من اوْلدوم گونی قاره
من دربد‌ر‌م قوْی نه گولوم گلشنیم اوْلسون
قانلی بلگی بوْش بشیگیلن منیم اوْلسون
------
من منزوییم نالمی افلاکه یتیرر‌م
بولمم نه زمان جانیمی جانانیمه وئرر‌م
اگنینده حسین کؤینگی مین حرمله گؤررم
هر تک تکی من تک اوْتوروب بزم عزاده
گؤزدن منه اوْخشار عملن ابن زیاده
------
شاعر: استاد منزوی اردبیلی